Hub

KALENDARZ ŻYDOWSKI

— święta biblijne i ich chrześcijańskie paralele
Kalendarz hebrajski jest lunarno-słoneczny — 12 miesięcy księżycowych dopasowanych do roku słonecznego przez interkalację miesiąca Adar II. Święta biblijne (Kpł 23) wyznaczają rytm wspólnoty żydowskiej i są tłem dla większości wydarzeń NT. Kliknij święto na kole, by zobaczyć szczegóły i paralelę chrześcijańską.
Kliknij święto, aby zobaczyć szczegóły, daty biblijne i paralelę chrześcijańską.

Miesiące kalendarza hebrajskiego

#Nazwa hebr.Greg. (ok.)Święta główneZnaczenie

Mechanika kalendarza

Rok lunarno-słoneczny

Rok hebrajski liczy 12 miesięcy księżycowych (29 lub 30 dni) = ~354 dni. Aby święta nie wędrowały po porach roku (jak w islamskim hijri), 7 razy na 19 lat (cykl Metona) dodaje się miesiąc Adar II (Adar Sheni). Wtedy rok ma 13 miesięcy i ~384 dni.

Dwa początki roku

W ST mamy DWA „nowe roki":
Nisan (wiosna, marzec/kwiecień) — początek roku religijnego (Wj 12,2). Liczone święta i panowanie królów.
Tiszri (jesień, wrzesień/październik) — początek roku cywilnego. Rosh ha-Shana 1 Tiszri to obchodzony „nowy rok" w judaizmie pobiblijnym.

Doba zaczyna się wieczorem

Wg Rdz 1: „I był wieczór, i był poranek — dzień pierwszy". Doba żydowska zaczyna się o zachodzie słońca, nie o północy. Dlatego Sabat zaczyna się w piątek wieczorem.

Świętą liczba 7

7 dni tygodnia (Szabat), 7 lat (rok szabatowy / szmita), 7×7 lat = Jubileusz (Rok Łaski). Tydzień + Szabat to żydowski wynalazek, który chrześcijaństwo i kultura zachodnia przejęły.